El hilo fucsia que hay detrás de la canción
una reseña de Lírica escrita por
Laura Casielles
y publicada en el nº41 de la revista
Nayagua
... Y el correr de esa agua parece que desemboca en una sugerencia que también viene atravesando la obra de María Salgado no ya en estos textos, sino en toda su trayectoria: una apuesta por la disolución de la autoría y un interés en la lengua, en lo que la lengua hace a través y a pesar de nosotros, de cada yo y de cada empeño...
νοσταλγία του εργοστασίου, όχι
νοσταλγία του ανοιχτού χώρου πίσω από το εργοστάσιο, όχι
νοσταλγία της αγάπης, όχι
νοσταλγία της αγάπης στον ανοιχτό χώρο πίσω από το
εργοστάσιο, όχι
νοσταλγία, όχι
το χωριό
μια αποθήκη της Amazon
ένα περιφερειακό κεντρικό γραφείο της
Alphabet, το νέο
όνομα της Google, όχι
Live Nation, όχι
όχι στη νοσταλγία, ναι
όχι στην ποίηση της νοσταλγίας, ναι
όχι στην αρμονία της ποίησης της νοσταλγίας, ναι
είμαστε δύο σήματα κάτω από το αλάτι
απομένουν δύο λεπτά δυτικής δημοκρατίας
γιατί νιώθω ότι εμείς θα πεθάνουμε
γιατί οι άνθρωποι κάνουμε αυτό
νοσταλγία του μέλλοντος, όχι
νοσταλγία του μη-μέλλοντος, όχι
νοσταλγία της ανεκπλήρωτης υπόσχεσης ενός μέλλοντος, όχι
νοσταλγία της εκπληρωμένης υπόσχεσης να μην εκπληρωθεί
η υπόσχεση ενός μέλλοντος, όχι
η διάβρωση του χαρακτήρα
η εξαφάνιση των ειδών
το θεραπευτικό στάδιο
αυτή η μικρή εποχή
+
+
+
+
+
